يکی از مهمترين دلايل همراه داشتن يک کارت حافظه پرظرفيت اين است که شما ميـوانيد عکسها را با بالاترين کيفيت دوربينتان بگيريد.
اگر شما پول زيادی برای خريد دوربين ديجيتال سه مگاپيکسليتان پرداخت کرده ايد, پس از ارزش پولتان استفاده کنيد و عکسهای سه مگاپيکسلی بگيريد.در چنين حالتی, همچنين عکسها را در بهترين حالت فشرده سازی دوربينتان  بگيريد.

چرا عکسهای بيشتری را با کيفيت پايينتر و فشرده سازی  کمتر در دوربينتان نچپانيد؟ برای اينکه شما نميدانيد که ديگر چه موقعی برای گرفتن بهترين عکس قرن بيست و يکم عکاسی خواهيد کرد. و هنگامی که شما يک عکس زيبا را در کيفيت پايين 480*640 بگيريد, اين معنی را ميدهد که شما فقط ميتوانيد آنرا در قطع يک عکس فوری چاپ کنيد نه اينکه در قطع بزرگ برای آويزان کردن در موزه.

 از طرف ديگر, اگر شما تصاوير را با کيفيت 1536*2048 (3 مگاپيسل) يا بيشتر ذخيره کنيد,  ميتوانيد يک عکس فوق العاده زيبا با سايز 10*8 اينچ برای قاب کردن يا يک تصوير که روی جلد مجله Time را مزين ميکند,  بسازيد. و در حالت ديگر شما قادر خواهيد بود به اندازه کافی به موضوع مورد نظر خود در تصوير نزديک شويد, همين پيکسلهای اضافه اين امکان را به شما ميدهد که قسمتی خاص از تصوير را که در نظر داريد ببريد و هنوز هم کيفيت مناسب برای پرينت گرفتن را داشته باشيد.

 نکته اينجاست که اگر شما حافظه کافی برای دوربينتان داريد, پس هيچ دليلی برای اينکه عکسها را با کيفيت پايين بگیريد وجود ندارد و به اين ترتيب ريسک نکرده ايد و امکان نمايش عکسهای خود در قطع بزرگ را از دست نخواهيد داد.