خانواده من هميشه  به سختی از کارهای هنری من تعريف می کردند, استثنا يک بار وقتی که يکسری عکس از رودخانه به خواهرم نشان دادم او گفت که اينها مثل نقاشی هستند و همين يکبار تعريف برای من کافی بود.

 آن عکسها نتيجه يکی از روشهای مورد علاقه من د رعکاسی بود: آب با حرکت آهسته. اين عکسها در حقيقت با پيدا کردن مناظر زيبايي از آبهای روان و باز نگاه داشتن يک يا دو ثانيه ای شاتر دوربين بوجود آمده بودند که تصاويری از آب را در حالت نرم و روان در حالی که مناظر اطراف وضوح کافی دارند نمايش می دهد.

شما به يک سه پايه نياز خواهيد داشت تا دوربينتان را در حين نوردهی برروی آن قرار دهيد و ممکن است که نياز داشته باشيد تا زمان سنج خودکار را به کار بيندازيد. اگر دوربين شما امکان تنظيم ديافراگم را هم داشته باشد از آن استفاده کنيد و ديافراگم را برروی f-8 , f-11 يا f-16 قرار دهيد. اينکار باعث ميشود که عمق ميدان بيشتری داشته باشيد و شاتر تا حد امکان بتواند آهسته عمل کند.

 در حالت ايده آل, شما يک نوردهی يک ثانيه ای يا بيشتر برای نشان دادن اثر جريان آب ميخواهيد. معنی آن اينست که  شما احتمالا به جای يک آفتاب درخشان به يک آبشار يا رودخانه در سايه نگاه ميکنيد.

 روش ديگر اين است که عينک آفتابيتان را جلوی لنز قرار دهيد تا با تاريک کردن موضوع امکان نوردهی بيشتر بوجود بيايد که علاوه بر اين ضدنورهای اضافه را هم حذف می کنيد.

اغلب دوربينهای ديجيتال, حتی مدلهای ارزانقيمت "ببين و بگير", دارای قابليت های بسيار زيادی هستند. با صرف کمی علاقه و خلاقيت, ميتوانيد عکسهايي را بيندازيد که هر بيننده ای بپرسد: (( شما با چه مدل دوربينی عکاسی ميکنيد؟ )) 

شما ميتوانيد به آنها پاسخ دهيد, و در اين جواب, شما ميدانيد که عکاس است که عکسهای خوب بوجود مياورد, نه دوربين. 

س.کاظمی, آذر 1381
photo@sasite.net
متن اصلی: “دريک استوری” نويسنده کتاب: راهنمای جيبی عکاسی ديجيتال